|
|
||||||
نان قدیم " انقلابی در سبک رمان نویسی ایران" به تازگی رمانی به چاپ رسیده است که به راستی تحولی عظیم در سبک رمان نویسی متداول ایجاد کرده است. این اثر با شیوه ای بدیع، بسیـاری از اصول عرفانـی را ـ که برای عموم متفکران مبهم بوده است، شرح داده و نویسنده کوشیده تا با احیای بسیاری از حکایات کهن متون فارسی، خواننده را باری دیگر به دوران حیات و درخشندگی جهان اسلام بازگرداند. دربارة "نان قـدیم" باید گفت: این کتاب رمانی نیست که فقط یک بـار آن را بخوانیم و درون قفسـه ی کتاب زندانـی کنیم، بلکه راهنـمای کاملـی اسـت برای آنـان کـه پرسـش هـا و دغـدغـه های عـرفانی ـ مذهبی دارند. "نان قدیم" روایت کاروان تکامل بشریست که پیوسته در سفر است، باشد تا خدای خود را در طوافی باشکوه بیابد. نکتة حائز اهمیت این کتاب آن است که: نویسنده بر خلاف شیوة متداول نویسندگی جامعة ما، به خوبی توانسته است ثابت کند، همه چیزهایی که پیرامون ما در جریان اند، زنده و زیبا هستند و در حقیقت او جز روشنی و شادی هیچ چیز دیگر را ندیده است. همة اشیای موجود در این کتاب جان دارند و سخن می گویند. این کتاب به راستـی خواندنـی است، نه برای یک قشر خاص، بلکه برای عموم آنان که می خواهند بدانند و هجرت کنند. آن چه که در پایان این گفتار دربارة نویسنده باید گفت، این است که وی در این کتاب با صدای رسا گفته است: "سیاهی وجود ندارد".
"حکایت کرمک شب تاب و گوهر شب چراغ"، حکایت مفاهیم بلند عرفانیست که در قالب داستان های ساده عنوان شده است. این کتاب از آن دست کتاب هاییـست که باید بـر روی هر یک از مفاهیم عمیقش درنگ کرد. "حکـایت کرمـک شب تـاب و گوهر شب چراغ"، حکـایت روان آدمیـست و آنـان کـه مـی خواهند از راز و رمزهـای مسیر پر پیچ و خم روح سر درآورند، این کتاب را بخوانند. این اثر حکایتی برای خوابیدن نیست، بلکه روایتی برای بیدار شدن است.
این اثر حاصل سیر و سلوک و تجربه های شخصی نویسنده است که در پاک ترین زاویه ی تنهایی خود بدان دست یافته است. به عبـارت دیگـر باید گفت: در ایـن اثر شما با زبـان خاصـی روبـرو می شوید که در حقیقت نوعی کشف و شهود عرفانی است که در اثر تقارن روحی دو روح در جهان های مختلف اتفاق افتاده است. از یک سـو روح بلند و پر تـوان شمس تبریزی و از سوی دیگر نویسنده ی کنجکاو ـ که در طول زندگی خود کوشیده است تا همه ی مفاهیم نظری عرفان را شخصاً تجربه و لمس کند ـ کوشیده اند تا با کمک یکدیگر اثری بیافرینند که علیرغم کم حجمی آن، بسیاری از دغدغه ها و پرسش های نسل جوان قرن حاضر را پاسخگو است. از این رو در پاسخ به همه ی کسانی که بی شک از خود مـی پرسند منابع مورد استفاده ی نویسنده ی این اثر چه بوده است، باید گفت: روح بزرگوار حضرت شمس تبریزی تنهاترین و بهترین منبع نگارش این کتاب است. همچنین باید به این نکته اشاره کرد که در هماهنگی های روحی هرگز نباید به دنبال گـوینده گشت زیرا در چنین موارد خاصی نوعی آمیختگی اندیشه انجام مـی گیرد و قلم با اراده ی دو تن به حرکت در می آید و اثری را خلق می کند. اساساً در این گونه موارد باید پیش از پرداختن به نویسنده، به خود اثر توجه کرد و مفاهیم آن را با دقت مطالعه کرد.
|
